Een huis vol verhalen

Godard Adriaan schreef tijdens zijn verblijf aan het hof van Friedrich Wilhelm te Berlijn vele brieven. De brieven die hij schreef in zijn functie als ambassadeur aan zijn werkgever, de Staten Generaal, waren uiteraard geheim. Sommige brieven werden zelfs gecodeerd verzonden. In het huisarchief liggen nog diverse codes. Dat het geen overbodige luxe was om brieven te coderen, moge blijken uit het volgende.

Een lek

Godard Adriaan kreeg in het voorjaar van 1672 een waarschuwing van ene Theodoor Brasser, die aan het hof van de hertogen van Brunswijk-Lunenburg verbleef. Er circuleerden volgens hem handgeschreven nieuwsbrieven die kwaad spraken over prins Willem III en de Republiek. De brieven van Godard Adriaan waren blijkbaar onderschept en gelekt naar een courantier (uitgever/pamflettenschrijver). De bewuste courantier was waarschijnlijk Abraham de Wicquefort een berucht diplomaat en (illegaal) nieuwsagent.

Gevolgen voor Godard Adriaan

Het maakte het leven van Godard Adriaan er niet makkelijker op. Vuilspuiterij over de prins van Oranje en de Republiek, de slechte resultaten van het Staatse leger onder leiding van de prins, de snelle overgaven van de steden, de trage communicatie van de Staten Generaal en hun achterblijvende betaling van de subsidiepenningen, het was bijna teveel. Hoe moest hij de keurvorst, die bekend stond te lijden aan ‘wechselfieber’, ervan overtuigen de kant van de Republiek te kiezen? Een bijna onmogelijke taak. Toch slaagde Godard Adriaan daar in. Het verdrag tussen de keurvorst en de Republiek, het verdrag van Berlijn, kwam er op 6 mei 1672.