Nadat de onderhandelingen met de afgezanten van de Engelse koning Charles II (Karel II) op niets uitgelopen waren en Engeland zelfs het Verdrag van Heeswijk met Lodewijk XIV gesloten had, deed Willem III eigenmachtig nog een ultieme poging om de gunst van Engeland te verkrijgen.
Geld, Suriname en een kroon
Hij deed eind juli via de Engelse gezant Gabriël Sylvius een vredesvoorstel, waarin hij de Engelse koning Charles II een oorlogsvergoeding van vier miljoen gulden aanbood plus de teruggave van Suriname. Willem zelf zou soeverein vorst worden van de Nederlanden onder de bescherming van zijn oom Charles II. In ruil daarvoor moest Charles de steun aan Frankrijk staken. Charles weigerde.
Onderhandelingen in perspectief
Deze geheime onderhandelingen zijn pas jaren later bekend geworden en zijn volgens sommige historici een smet op het blazoen van Willen III. Volgens hen zocht hij persoonlijke eer en glorie en was hij erop uit de koningstroon te verwerven. Volgens andere, meer oranjegezinde historici heeft Willem in deze voor de Republiek zo moeilijke tijd een zo gunstig mogelijk vredesvoorstel proberen te verkrijgen. Hoe het ook zij, hij was wel zijn boekje te buiten gegaan door eigenmachtig, zonder instructies van de Staten Generaal te handelen.
| Bronnen | Feiten |
| Dreikämper, Petra (1998). Redeloos, radeloos, reddeloos, De geschiedenis van het Rampjaar 1672. Hilversum: Verloren. | p. 68, 69: overleg Willem III en Sylvius |
| Object | Invalshoek |
| Portret van Karel II in de grote zaal en portret van Willem III in grote zaal | Karel II dacht macht te hebben over zijn neef. Bentinck brengt de twee in schilderij bij elkaar, omdat hij dol is op het vertellen van dit soort verhalen. |
