Door de Hollandse Waterlinie konden de Fransen niet dat overwinnen waarvoor ze eigenlijk gekomen waren: het rijke Amsterdam. Dus ze moesten een list bedenken. Goed gepikt is beter dan slecht verzonnen: de hertog van Luxembourg besloot het Staatse leger met zijn eigen middelen aan te vallen.
Nieuwe inundatie
In de herfst van 1672 werd de Lekdijk ten westen van Vianen doorgestoken, met als doel de kerken in Leiden natte voeten te laten krijgen. Dit lukte. Het zoete water stroomde zelfs verder tot in de Amsterdamse grachten. Het voordeel hiervan was voor de bierbrouwers daar: schoon water voor de deur! Wat Luxemburg niet voorzien was, was dat ze er zelf ook last van zouden hebben. In december staat het water zelfs in de kelders aan de Oude Gracht in Utrecht.
Militaire apenrots
Het Utrechts-Hollandse grensgebied was voor de Staatse legers onbereikbaar geworden. De Fransen dachten zo Holland op de knieën te krijgen, ze als ratten in de val in te sluiten. Eigenlijk een soort belegering maar dan van heel Holland. Wat ze vergaten was dat al dat water de doortocht van de Franse troepen zelf ook bemoeilijkte. En de Fransen hadden geen rekening gehouden met de ervaring en terreinkennis van het Staatse leger. Dat besloot de inundaties simpelweg af te tappen. Hoewel het nog wel heel veel voeten in de aarde had om de dijk weer te herstellen, was het plan van Luxembourg mislukt.
