Een huis vol verhalen

Stadhouder Willem III waagt in 1688 de overtocht naar Engeland om op uitnodiging van Engelse protestantse politici zijn schoonvader James II (Jacobus II) van de troon te stoten. Het vertrek van de gigantische vloot was vanuit Hellevoetsluis.

Tegenspoed en voorspoed

In eerste instantie verliep het allemaal niet zo voorspoedig. Toen ze midden op zee waren draaide de wind en werd de vloot teruggedreven naar het vaste land. Dit was een ongunstig teken! God was op de hand van de katholieken en had de wind van richting laten veranderen. Hierbij kwam slechts één persoon om het leven, maar wel kwamen 1300 van de 5000 meegenomen paarden om. Zo’n twee weken later was de wind in de voor Willem gunstige richting gedraaid. God was toch voor de protestanten!

Onthaal

Na een voorspoedige overtocht ging Willem met zijn troepen bij de baai van Torbay, in Brixham, aan wal. Van daaruit “paradeerde” hij, naar Exeter. Met veel gevoel voor theater leidde hij, gezeten op een wit paard en met een witte pluim op zijn helm, als een bevrijder van het land zijn leger. Dat leger bestond uit soldaten met verschillende nationaliteiten: Zwitsers, Zweden, Brandenburgers maar ook Laplanders met berenvellen en mensen met een zwarte huidskleur uit Suriname. De mensen langs de kant keken hun ogen uit en reageerden met een enthousiast ‘God bless you’. De optocht werd begeleid door tamboers en schalmeiblazers. Een waar spektakel!

Vreedzame bedoelingen

Willem had zijn soldaten uitdrukkelijk instructie gegeven om niet te plunderen en zich vreedzaam te gedragen. Ze mochten het woord invasie ook niet in de mond nemen. Willem had kopieën van de ‘Declaration of the Prince of Orange1Volledige tekst in het Engels‘ over het hele land laten verspreiden, waarin hij zei “The Liberties of England and the Protestant Religion I will maintain”, om daarmee zijn vreedzame bedoelingen te benadrukken.

Zegetocht

Zijn intocht in Exeter was zo mogelijk nog spectaculairder. Gezeten op zijn schimmel en met de witte pluim op zijn helm was hij al van verre zichtbaar. Hij voerde banieren mee met ‘God and the protestant religion’ en presenteerde zich als de redder van de natie én van het protestantse geloof. De menigte begroette hem met een massaal gejuich en gooiden hun hoeden in de lucht. In de kathedraal van Exeter hield hij, gezeten op de zetel van de bisschop, die gevlucht was, een gepassioneerde toespraak, waarin hij benadrukte dat hij met vreedzame bedoelingen was gekomen. Twee maanden later vond de kroningplechtigheid van William en Mary in Londen plaats.