Ergens in het bos liggen nog twee stukken hardsteen. Dit zijn resten van een gebouwtje: de theekoepel van Anna Elisabeth van Tuyll van Serooskerken (Annebetje). De stukken steen geven aan waar het gebouwtje ongeveer stond. In 1771 meldt rentmeester De Ridder dat zowel de bouw van het Berghuis als van de theekoepel is afgerond. Waarom staat midden in een ontwikkelend bos een theekoepel?
Filosofie
Anna Elisabeth van Tuyll van Serooskerken (Annebetje) is samen met haar echtgenoot onder de indruk van de filosoof Rousseau. Zijn filosofie benadrukt onder andere dat natuurlijke omgevingen en het ervan genieten een goede basis vormt voor de ontwikkeling van gevoelens.
Genieten
Het zeskantige koepeltje met haar punt lag, lag windvrij tegen de bosrand. Het De gebouwde zeskantige koepel met haar zeskantige puntdak, geheel windvrij gelegen tegen de bosrand. Omdat de theekoepel op de berg ligt, zit je niet alleen tussen de natuur, maar kijk je ook uit over de Betuwe. Dit is de uitgelezen plek om te genieten van het samen te zijn met vrienden of juist in alle rust te lezen en gelijkertijd. Een ideale plek om het leven en je gevoelens te delen met bijvoorbeeld je lievelingsnicht, Belle van Zuylen.
Colombier
Na een bezoek aan Belle van Zuylen in het Zwitserse Colombier, besluit Annebetje de theekoepel ook Colombier te noemen. In Zwitserland werden er ook zaden verzameld en die zaden worden zowel in de kasteeltuin als in het Koepelbos uitgezaaid. Het Koepelbos is het bos dat tegenover de theekoepel ligt. Opmerkelijk is dat het pad een graspad was en het is nog steeds niet verhard. Dat verklaart dat het pad nu nog wel zichtbaar is, maar niet teveel wordt belopen.
