Verliefd, verloofd, getrouwd

Als in 1916, gravin van Bylandt sterft, staat haar enige dochter Elisabeth voor een zware taak. Niet alleen neemt zij alle verplichtingen van haar moeder over, maar ook de zorg voor haar vader en haar jongere broers. Als eindelijk alles in het Huys weer op rolletjes loopt, wordt het gezin overvallen door de mededeling dat Keizer Willem II een paar dagen komt logeren in Amerongen. Wat nu? Het is dan 1918 en de eerste wereldoorlog is nog niet geheel ten einde. Er is gebrek aan voedsel en aan brandstof en dan ook nog een keizer onderdak bieden?

Het gevolg van de hooggeplaatste gast

Graaf van Aldenburg Bentinck is erbij als in november 1918 de keizer met de auto op het Maarnse station wordt opgehaald. Bij terugkomst in Amerongen stappen niet alleen de graaf en de keizer uit de auto, maar ook een voor Elisabeth onbekende officier! De hoge gasten lopen naast haar vader de trappen van het kasteel op. Na een korte kennismaking en het drinken van een kopje ‘Engelse’ thee, blijkt Sigurd von Ilsemann dé onbekende officier te zijn. Hij is de vleugeladjudant van de keizer. Een vleugeladjudant is een soort persoonlijk secretaris (een vertrouwenspersoon) die deel uitmaakt van de hofhouding.

Zwartwitfoto van een jonge man in een militair uniform aan een tafel waarop papieren liggen. In zijn rechterhand heeft hij een potlod. Op zijn linker borst draagt hij een Duits kruis.
Sigurd von Ilsemann aan een bureau, vermoedelijk voor 1918. Collectie Kasteel Amerongen.

De dochter van de graaf

Ook de vleugeladjudant ziet de dochter van de graaf al gauw staan. Letterlijk bij de deur als ze aankomen, maar al snel noteert hij in zijn dagboek dat de dochter van de graaf zeer talentvol is “en naar het schijnt een bijzonder sympathiek meisje”. De keizer mag Elisabeth ook graag, dus gaat ze al snel ook mee zagen.

Omdat het regent, zaagt de keizer vandaag in de wagenloods. Bij de tweeduizendste stam worden kleine schijven afgezaagd om cadeau te geven. De keizer houdt de boom vast, gravin Elisabeth en ik zagen, de keizerin legt de afgezaagde stukken op een hoop. Een merkwaardig tafereel.

Dagboek van Sigurd von Ilsemann, 12 april 1919
Zwartwitfoto van een man (Sigurd von Ilsemann) en een vrouw (Elisabeth van Aldenburg Bentinck) in een bootje. Ze varen op een groot water, op de achtergrond een rij hoge, kale bomen. Ze zijn beide warm aangekleed, zij draagt een hoed, hij een pet. Elisabeth heeft een hond op schoot en op de vorgrond zie je nog net een hondje dat in de camera kijkt.
Sigurd von Ilsemann en Elisabeth van Aldenburg Bentinck in een bootje, hoog water, 9 januari 1920. Collectie Kasteel Amerongen.

Verloving

De keizer en de keizerin blijven maar liefst 18 maanden in Amerongen. De relatie tussen vleugeladjudant Sigurd en Elisabeth groeit en bloeit. Zij flirten steeds openlijker met elkaar. In mei 1920 geeft Graaf Bentinck zijn zegen voor hun huwelijk. De keizer en de keizerin zijn zeer enthousiast over de verloving, alleen maakt de keizer zich een beetje zorgen of Sigurd nog wel bij hem zal komen. Bij het vertrek naar Doorn roept de keizer Elisabeth nog vanuit de auto toe dat zij hem eeuwig dankbaar moet zijn, omdat hij haar Sigurd naar Amerongen gebracht heeft.

Huwelijk

Begin oktober wordt er getrouwd, uiteraard is de keizer bij hun huwelijk aanwezig. De keizer staat zeer prominent op de trouwfoto (zie hieronder), je kan hem niet missen! Als de eerste zoon van Sigurd en Elisabeth geboren wordt, krijgt hij de namen Wilhem Victor, wat een eerbetoon aan deze keizerlijke echtlieden is. De keizer is dan ook zijn peetvader.

Getrouwd, lang zullen zij leven! Hoera Hoera…..

Een zwart-wit bordesfoto van een grote groep van ca. 50 mensen.met op de achtergrond een bakstenen gebouw met links twee hoge, in kleine ruitjes verdeelde ramen met witte sponningen. Het rechterraam is voor de helft te zien. In het midden twee zwarte deuren, wit omlijst en links daarvan een zelfde soort raam als aan de rechterkant maar minder duidelijk. Links en rechts van de groep staan twee hoge planten. Oleanders? De planten staat voor standbeelden die maar gedeeltelijk te zien zijn. Vooraan de groep staan voor het bordes twee kleine meisjes. Het grotere meisje draagt een wit jurkje tot op haar knie en afgezakte, witte kniekousen. In haar haar heeft ze een witte haarband met een strik aan de linkerkant. Ze draagt zwarte lakschoentjes met een bandje. Ze houdt de hand vast van een kleiner meisje in een zwarte korte broek en een zwart jasje erboven met grote witte knopen (of jongetje?). Eveneens met afgezakte witte kniekousjes en zwarte lakschoentjes met een bandje en een witte haarband met strik links. Op de onderste tree staat iets rechts van het midden een bruidspaar. De bruid heeft een witte jurk tot op de enkels en een witte kanten muts op. Aan haar linkerkant staat de bruidegom in een Duits uniform met tressen en een rij medailles op de borst. Hij is blootshoofds, heeft kortgeknipt, donker haar en houdt iets in zijn linkerhand dat slecht te zien is. Naast hem staat nog voor het bordes een andere man in een soortgelijk uniform, eveneens met veel medailles op zijn rechterborst met daaronder verschillende soorten kruizen, twee naast elkaar en twee boven elkaar. Hij heeft lichtgekleurd haar in een soort kuif naar links een grote snor met de punten naar boven wijzend. Eveneens op de onderste tree maar dan aan de linkerkant staat een jongetje van ca 9 jaar oud met kort, blond haar en een zwarte, korte broek en een zwart jasje erop met daaronder een wit overhemd en eroverheen een witte kraag. Rechts naast hem, een tree hoger staat een groter meisje, wellicht ca. 12 jaar oud in een wit jurkje, witte kousen, witte schoenen en een wit mutsje. Over haar rechterschouder hangt een dunne vlecht. Rechts naast haar, een tree hoger staat een dame in een lichtgekleurde japon en met een grote hoed op. Zij staat ongeveer in het midden van de foto. Zij wordt geflankeerd door vier heren, drie links van haar en een rechts, in een donker pak met witte overhemden en zwarte dassen. De mensen die achter genoemde personen staan zijn slechts gedeeltelijk te zien, soms alleen een hoofd, soms met hoofd en schouders. De dames dragen allemaal een hoed waarvan de meeste donker van kleur zijn. Hun kleding is overwegend licht van kleur. De heren zijn blootshoofds en hebben meestal snorren en/of baarden. Een heer draagt een opvallend lange, witte baard.
Het huwelijk van Sigurd von Ilsemann en Elisabeth van Aldenburg Bentinck op 7 oktober 1920. Collectie Kasteel Amerongen.