Wat is er met de formele tuin gebeurd?

Als er zo’n mooie tuin was in de tijd van Margaretha Turnor, wat is er dan mee gebeurd? Ook in de 18e eeuw zijn verschillende tekeningen en prenten van het kasteel gemaakt. Hoe ziet de tuin er op die afbeeldingen uit? In dit verhaal kijk ik in chronologische volgorde naar een paar afbeeldingen waarop het noordereiland en de tuin goed te zien zijn.

1718-1730: Abraham Rademaker tekening van ’t huis Amerongen

De eerste afbeelding is een tekening van Abraham Rademaker. De tekening is gemaakt naar Casper Specht en hij staat dus ook gespiegeld. Onder de tekening staat ‘in ’t Stigt beneeden Rheenen aen den ouden Rhijn‘. Dat is curieus, want de Oude Rijn ligt ten westen van de stad Utrecht en Amerongen ligt meer ten westen van Rhenen dan onder Rhenen. De tuin is vergeleken met de prent van Specht wel erg eenvoudig. Daar kunnen meerdere redenen voor zijn. 
Het kan zijn dan Rademakers in Amerongen geweest is en dat de tuin inmiddels versoberd was, dat bijvoorbeeld de beelden weg gehaald waren. Het kan ook zijn dat hij vooral het huis de hoofdrol wilde geven en de tuinversiering weg gehaald heeft, omdat dat af zou kunnen leiden van de architectuur.

Rademaker heeft twee prenten van het dorp Amerongen gemaakt, die gedateerd zijn op 1620. De ene is vanuit het zuidoosten, de andere is vanuit het noorden. Wie de originele tekeningen gemaakt heeft is niet bekend. Hoewel hij Amerongen dus vaker afgebeeld heeft, is er geen bewijs dat hij daadwerkelijk in Amerongen geweest is. De kans dat de weergave van de onttakelde tuin vooral een esthetische keuze was, is dus groot.

Tekening van het huis Amerongen met rechts de dubbele brug en voor op de brug de twee standbeelden. Rechtdoor een brug en een hek naar de kade, links op de voorgrond de suggestie van een tuin met een paar puntboompjes.
’t huis Amerongen, Abraham Rademaker, 1718-1730. Privé-collectie, via RKD.

1725: Huis Amerongen met zijn voorhof volgens een aftekening van Reinhardt van Reede1Dit is de letterlijke titel van het werk 

Bij deze afbeelding ligt meer de nadruk op het voorhof, dan op het noordereiland. Opvallend is dat Fortitudo en Prudentia bij de de bovenbrug missen. Kennelijk waren tuinbeelden voor deze tekening niet belangrijk. De puntige boompjes zijn wel nog steeds te zien.

We weten niet wanneer Reinhardt de tekening gemaakt heeft, maar hij is vaak op Amerongen geweest en zou het huis en de tuin goed moeten kennen. Dat is redelijk te zien: zelfs de kelder onder het voorplein heeft hij getekend. Waarom missen de prominente beelden van Fortitudo en Prudentia? Stonden er ook nog andere standbeelden en heeft hij gewoon helemaal gemeen beelden getekend? Of had hij misschien sowieso minder oog voor tuin en tuinbeelden?

Het huis Amerongen helemaal rechts met de dubbele brug naar de voorburcht (het voorplein) met daaromheen een muur met daarop een soort kantelen. Op het voorplein staat een rij bomen. Links een brug over de gracht en aan het voorplein de stallen met aan weerszijde een paviljoen. Op de voorgrond een tuin: perkjes met een rijtje plantjes en daartussen twee in een punt geschoren taxussen.
Het huis Amerongen met voorhof naar Reinhart van Reede, J. Stijnse, 1725. Fotoreproductie van een tekening uit het Koninklijk Huis Archief. Collectie Het Utrechts Archief.

1732: Tekening van Serrurier

Serrurier heeft heel veel kastelen en buitenplaatsen getekend. Kasteel Amerongen ziet er dan ook herkenbaar uit. Bij de hortensiakade gaat het mis, de trap is raar en er zijn allemaal nissen met beelden. Het noordereiland is kaal. Er is alleen de suggestie van een parterre de broderieën, maar het lijkt meer een vlak tapijt waarop de dame en heer flaneren, dan een met in vorm geknipte struikjes geheel.

Het huis Amerongen vanuit het noorden. Een huis met vier verdiepingen dat in een gracht ligt, met naar het oosten (links) een dubbele toegangsbrug. Op het dak aan de noordgevel twee dakkapelletjes en aan de oostgevelg drie. Op de uiteinden van het dak twee schoorstenen. Het huis is zeven ramen breed en heeft aan de noordgevel op de beletage een balkon onder het vijfde raam van links. Op de voorgrond een tuin met ingetekende broderieën. Links een brug naar de kade die toegang geeft tot de onderbrug. Op de kade een trap naar de bovenbrug en links een muur met nissen met beelden erin.
Gezicht op het kasteel Amerongen te Amerongen met de dubbele toegangsbrug, Louis P. Serrurier, 1723. Collectie Het Utrechts Archief.

Ca 1750: Gravure van Spilman naar een tekening van Jan de Beijer 

Ook Jan de Beijer is iemand die veel kastelen getekend heeft. Op deze gravure is vooral het bastion herkenbaar met het voorplein. De verbinding tussen het kasteel, het noordereiland en de benedentuin is onduidelijk. Het hek rechts zou het hek van de benedentuin kunnen zijn. Op het noordereiland staat weinig. Als je de gravure sterk uitvergroot (dat kan via de link naar het Utrechts Archief) dan zijn er wel wat tuinelementen op het noordereiland te herkennen. Er zijn wat doorgeschoten struikjes die verwaarloosde taxussen zouden kunnen zijn. De in een boog geschoren heggen met een poort die zowel op de prent van Specht als op het portret van baby Reinier stonden lijken er ook te staan.

Kasteel Amerongen vanuit het noordoosten. Het huis rijs op vanuit het landschap, links een muur met daarin een doorgang, op de voorgrond een zandpad dat ernaartoe leidt met daarop een ruiter met twee honden en rechts een hek. Achter het zandpad een gracht met op het eiland daarachter een heg die links en rechts hoger is dan in het midden. Op het eiland wat lage struikjes en in de verte nog een brug.
Gezicht op de Ridderhofstad Amerongen, Hendrik Spilman (gravure, 1792) naar Jan de Beijer (tekening, 1742-1785). Collectie Rijksmuseum.

Wat gebeurt er op Amerongen begin 18e eeuw?

Margaretha overlijdt in 1700 en zoon Godard in 1703. In 1666 was Godard getrouwd met Philippota. Sindsdien moest zij gehoorzaam zijn aan haar man, schoonvader en schoonmoeder. Vanaf 1703 is Philippota de mater familias en leggen alle kinderen verantwoording af aan haar. Op Amerongen blijven twee van de kleindochters die haar schoonmoeder Margaretha Turnor opvoedde wonen: Reiniera en Agnes. In de winter verzamelen de zonen die in het leger zitten zich in Amerongen om te jagen.

Oudste zoon Frits is na het overlijden van zijn vader formeel heer van Amerongen geworden. Maar als hij trouwt in 1715, dan ontzegt zijn moeder hem de toegang tot Amerongen. Inmiddels blijken in 1715 ook de beide zussen niet meer op Amerongen te wonen. Was Ursula Phlippota’s wrok over Margaretha’s erfenis voor de protestante kinderen zo groot dat ze de tuin heeft (laten) afbreken of verwaarlozen? Het is de vraag hoe vaak ze op Amerongen geweest is, want ze verliet Middachten nauwelijks meer. Nadat Philippota in 1721 overlijdt, betrekt Henriëtte van Nassau Zuylestein met haar kinderen Amerongen.

Portret van drie kinderen, links een zittend meisje met bloemen op schoot en een elegante okergele jurk aan en opgestoken haar. Haar linkerhand houdt de bloemen vast, haar rechter hand heeft een lint vast. Over haar linker been hangt een blauwe doek. Voor haar op de grond liggen geplukte bloemen. In het midden een jonge man met haar over de oren en een halflange groene jas aan, daaronder een ruim zittende witte blouse. in zijn rechter hand heeft hij een roze anjer in zijn linker hand een paar witte bloemen. Over zijn schouder hangt een bruine doek. Rechts een jongen met hetzelfde soort haar en een okergele lange jas aan. Daaronder draagt hij een grijze jas en een witte blouse. Over zijn rechter schouder hangt een rode doek. Hij heeft zijn linker hand op de kop van een hazewindhond en in zijn rechterhand houdt hij pijl en boog. Links op de achtergrond Kasteel Amerongen in een Italiaanse fantasietuin.
Ursula Christina Reiniera (1719-1747), Godard Adriaan (1716-1736) en Frederik Willem (1717-1747) van Reede, 1749, J. Fournier. Foto: Elsevier Stockmans. Collectie Kasteel Amerongen.

Conclusie

Als de tuin van Margaretha, zoals Specht hem getekend heeft, al bestaan heeft, dan was hij in de 18e eeuw hoogst waarschijnlijk al snel verdwenen. Alle latere tekeningen laten ‘rare’ dingen zien, waardoor je zou kunnen twijfelen aan het werkelijkheidsgehalte van wat er afgebeeld is. Opvallend blijft wel dat de meeste tuinelementen die we op de tekening in vogelvlucht, de prent van Specht en de portretten van Margaretha en haar achterkleinkinderen zien, niet afgebeeld zijn.

De grote vraag blijft dus: heeft de tuin van Margaretha wel echt bestaan?

Serie De tuin van Margaretha

Dit is een serie korte stukjes met observaties over de tuin van het noordereiland in de verschillende kunstuitingen van eind 17e en begin 18e eeuw. Is het echt de tuin van Margaretha?

Gerelateerde berichten