Als keizer Wilhelm II onderdak krijgt in Amerongen is hij eigenlijk een asielzoeker zonder status. Maar je oma is wel de Engelse koningin Victoria! Kortom je bent bijzonder, dat is je met de paplepel ingegoten en je staat dicht bij God. Tja, geen status, geen land, geen keizer meer, dan voer je op je tijdelijk verblijf maar je eigen keizerlijke protocollen in. Hieronder volgen een aantal:
- Eén van de vaste rituelen was de kerkdienst op de galerij bij het Bätz orgel. Om stipt negen uur werd iedereen verwacht, ook het voltallige personeel van graaf Van Aldenburg Bentinck. Allen strak in het pak en in rij op volgorde van zijn of haar functie.
- Daarna had de keizer ontbijt op zijn kamer, gevolgd door de activiteit ‘zagen’. Dit deed de keizer van 10.00 – 13.00 uur. Overigens werd er ook in het koetshuis in Amerongen gezaagd. Het zagen werd afgewisseld met het laten voorlezen van kranten! Na de lunch volgde zijn middagdutje. Dan wat schrijven met een kopje thee en ook geregeld wandelen in de tuin.
- Overigens liep de keizer (op de galerij) graag rondjes om zijn conditie op peil te houden wanneer hij in verband met slecht weer niet naar buiten kon.
- Tijdens het diner droeg de keizer altijd een uniform! Elke dag een ander! En de keizerin is altijd gekleed in een avond jurk. Elke avond was er een formeel diner.
- Als de keizer gaat dineren schuift hij als laatste aan! Later komen dan de anderen is ‘chique’ én je hebt meteen van iedereen de aandacht!
- Uit het dagboek van Sigurd von Ilsemann weten we dat de keizer een snelle eter was. Legde hij zijn Kaisergabel neer, dan moest de tafel onmiddellijk afgeruimd worden, zo ging dat in Doorn. Mogelijk was het anders in Amerongen, omdat hij hier te gast was.
- Na het diner ging de keizer naar de bibliotheek om daar zijn gasten te vermaken met verhalen over politiek en archeologie, onder het genot van een borrel en een sigaar. Overigens vertelde hij vaak dezelfde verhalen. Het was dan wel de bedoeling dat je elke keer opnieuw deed alsof de verhalen totaal nieuw voor je waren! De keizer zag graag dat je van zijn vertellingen genoot! Hij liet zich tijdens het oreren niet storen! Door niemand.
Nog een tip, keer de keizer nooit de rug toe. Dat is totaal ongepast. Als je de kamer waar de keizer ook is, verlaat dan doe je dat door achteruit te lopen. Het is maar dat je het weet! In Amerongen en Doorn werd dit hof-protocol (achteruitlopen) niet meer gehandhaafd, al had Gräfin Keller (tante Kee, de hofdame van de keizerin) het protocol achteruitlopen graag weer ingevoerd. Echter men vond dit te ver gaan. Het protocol was niet meer verplicht.
