De vele brieven die Belle van Zuylen aan verschillende vrienden schreef geven een aardig inkijkje in het leven op Kasteel Amerongen in de tweede helft van de 18de eeuw. Het was er vaak een gezellige boel.
Logeerkamers
In 1768 schrijft Belle in één van haar vele brieven aan David Constant d’Hermenches dat zij twee nachten op Kasteel Amerongen heeft doorgebracht. Francois Noyel, markies De Bellegarde, op dat moment officieel huwelijkskandidaat van Belle, logeerde daar ook. Belle schrijft: “Wij logeerden beiden beneden, ieder aan het uiteinde van een lange gang, …”. Dat zullen de Torenkamer (huidige Gobelinkamer) en de zogenaamde Kleine kamertje (nu de Siegfriedkamer) aan de andere kant van de Grote Zaal geweest moeten zijn. Ze waren niet de enige gasten. Volgens Belle waren ze met een heel gezelschap.
Gemoedelijk
Dat het er gemoedelijk aan toeging mag wel uit het volgende citaat blijken: “Een andere keer was ik na de maaltijd op bed gaan liggen, mevrouw van Athlone zat bij mij, toen kwam Van Reede, en vervolgens iedereen, en De Bellegarde zat op het voeteneind van mijn bed”.
Hoe Annebetje over het huwelijk denkt, blijkt uit het volgende citaat: “Nicht, het begon ermee dat hij je wilde trouwen, het zal er nog mee eindigen dat hij je gaat beminnen.” De omgekeerde wereld zouden wij zeggen.
Mogelijke praatjes
De ouders van Belle vonden het maar niks dat zij met haar huwelijkskandidaat onder één dak verbleef, “… vanwege de praatjes die misschien de ronde zouden gaan doen …” en lieten haar snel naar huis komen. Hoewel ze al 28 jaar was gehoorzaamde ze haar ouders en ging naar huis. Maar al snel kwam het hele gezelschap inclusief De Bellegarde naar Utrecht (Zuylen) om daar te dineren en whist te spelen.
