Handtekening van Wilhelm II op de abdicatie

Ein einfacher Privatman

ofwel: De laatste handtekening van de keizer.

Even was Kasteel Amerongen wereldnieuws. De derde en laatste keizer van Duitsland was aan het eind van de Eerste Wereldoorlog (1914-1918) als een vluchteling toegelaten tot het neutrale Nederland. Op 11 november 1918 kreeg hij onderdak bij Graaf Bentinck. Daar op Kasteel Amerongen zette hij op 28 november zijn handtekening onder het document waarmee hij afstand deed van de troon van Pruissen en daarmee tevens van de keizerskroon van Duitsland. Dat was natuurlijk wereldnieuws.

Foto van het blad van een bureau, een groen vilten schrijfblad met daarop een wit A4-tje met getypte tekst en een handtekening. Links ervan een geborduurd doekje en daarop een chinees schaaltje. Boven de het document ligt een pen. Op tafel staan verder een wit beeldje van Keizer Wilhelm II in militair uniform met Pickelhaube, een zilveren inktstel, een glas en een ingelijste foto van de keizer als oude man op een wit bankje met naast hem zijn tekkel.
De abdicatie van Wilhelm II op het bureau waaraan de abdicatie getekend is.

Afgezet of abdicatie?

Wilhelm II (1859-1942) vond het tekenen van dat document eigenlijk onzin. ‘Ich bin hier nur ein einfacher Privatmann’ had hij per telegram de Duitse overheid laten weten. Hij was dus al ‘de facto’ keizer af. Waarom moest dat ook nog op schrift worden gesteld? Maar na anderhalf uur inpraten op de keizer door een Duitse gezant deed hij het toch. Misschien dat het argument van zijn financiële positie hem overhaalde. Door een formele troonsafstand zou het mogelijk worden de besprekingen over (gedeeltelijke) teruggave van geld en goederen te openen. Alles was immers geconfisqueerd door de nieuwe Duitse autoriteiten. Maar misschien had de keizer ook nog een stille hoop ooit terug te keren in zijn oude positie en deed hem dat aarzelen om zijn handtekening te zetten.

Formulier voor een telegram vanuit kantoor te Eijsden van 11. November 1918: "Ihrer Majestät der Königin Haag. Durch die Ereignisse habe ich mich gezwungen gesehen als Privatpersönlichkeit Dein Land zu betreten und mich unter den Schutz Deiner Regierung z stellen. Die Hoffnung, dass Du meiner schwierigen Lage Rechnung tragen würdest, hat mich nicht enttäuscht, und ich sage Dir und Deiner Regierung meinen herzlichsten Dank für die mir in so freundlicher Weise angebotene Gastfreundschaft. Dir und den Deinen viele Grüsse Wilhelm."
Telegram van ex-keizer Wilhelm II aan koningin Wilhelmina, 1918. Collectie Koninklijkhuis Verzamelingen.

Tekst van de abdicatie

In het document wordt niet alleen afstand gedaan van het recht op de kronen, maar ontslaat Wilhelm ook alle manschappen in het leger van hun belofte van trouw aan hem, de koning, de keizer en de opperste bevelhebber. Verder spreekt hij zijn verwachting uit dat zij verdere onlusten in zijn land ten gevolge van de dreigende gevaren van anarchie, hongersnood en vreemde overheersing zullen voorkomen. Ook meldt hij dat de oorkonde is getekend met zijn ‘Höchsteigenhändigen Unterschrift’ en voorzien is van een afdruk van de keizerlijke zegel. Met het ondertekenen van het document kwam een einde aan het 30 jaar durende keizerschap van Willem II. Het keizerschap van Duitsland bestond trouwens pas sinds 1870. Ook kwam een einde aan het bewind van de Hohenzollerns, die 500 jaar lang de baas waren geweest in Pruissen en Brandenburg, zoals het daarvoor heette.

Kopie van officiële abdicatie. De tekst is getypt op een typmachine, links onder een officieel zegel van een Adelaar, daarnaast de handtekening van Wilhelm.
De volledige abdicatie (kopie), 1918. Collectie Kasteel Amerongen.

Ich verzichte hierdurch für alle Zukunft auf die Rechte
an der Krone Preussen und die damit verbondenen Rechte an der
deutsche Kaiserkrone.

Zugleich entbinde ich alle Beamten des Deutschen Reiche
und Preussens sowie alle Offiziere, Unteroffiziere und Mans-
schaften der Marine, des Preussischen Heeres und der Trupen
der Bundeskontingente des Teueides, den sie Mir als ihren
Kaiser, König und Obesten Befehlhaber geleistet haben. Ich
erwarte von ihnen, das sie bis zur Neuordnung des Deutschen
Reichs den Inhabern der tatsächlichen Gewalt in Deutschland
helfen, das Deutsche Volk gegen die drohenden Gefahren der
Anarchie, der Hungersnot und der Fremdherrschaft zu schützen.

Urkundlich unter unserer Höchtseigenhanändigen Unter-
schrift und beigedruktem Kaiserlichen Insiegel.

Gegeben Amerongen, den 18. November 1918.

Pers

Na de ondertekening ging het verhaal van zijn troonsafstand de wereld rond, inclusief foto’s en verhalen over het Kasteel en de familie Bentinck. Het bureau waaraan de ondertekening geschiedde staat nu in de Gobelinkamer te pronken, maar stond toen nog op de eerste verdieping. Daar had de keizer een aantal vertrekken toebedeeld gekregen, waaronder de kamer die we nu nog kennen als de Bentinckkamer. De gordijnen die er hangen zijn nog uit de inventaris van de keizer.

Kop van een Amerikaans krant. The New York American van Sunday February 13 1921. Kop: HOW THE KAISER SIGNED HIS ABDICATION / Told by His Hostess, Lady Norah Bentinck, Who Chronicles His Daily Life.
Voorpagina van de New York American van 13 februari 1921 met de artikelen van Norah Bentinck. Huisarchief Kasteel Amerongen, Het Utrechts Archief.

Gerelateerde berichten

Jan van Weerden avatar