Aan beide zijden van de trap naar de bovenbrug staan twee beelden: de personificaties van Prudentia en Fortitudo, twee van de kardinale deugden. Waarom staan ze daar en wat betekenen ze? Om daar achter te komen is het goed om toe te lichten wat een deugd eigenlijk is en wat kardinale deugden zijn.
Deugd
Een deugd is een positieve eigenschap of een ethisch goede manier van handelen. Griekse filosofen als Plato en Aristoteles beschouwden een deugd als een manier om tot het geluk, het doel van het menselijk leven, te komen. Geluk heeft hier meer de betekenis van gelukt. De deugd is de belangrijkste manier waarop een mens dit doel kan bereiken. Of een deugd aangeboren of aangeleerd is, daar waren de klassieke filosofen het niet over eens. De deugd werd via de Romeinse wereld, o.a. door de beschrijving van Cicero, opgenomen inde katholieke geloofsleer en kwam zo in het christelijke geloof terecht. Het is dan natuurlijk niet zo gek dat er verschillende soorten deugden zijn.

De zeven deugden
De vier klassieke deugden, Fortitudo (moed of standvastigheid), Prudentia (voorzichtigheid of wijsheid), Temperantia (matigheid) en Iustitia (rechtvaardigheid of rechtschapenheid) zijn in het christendom samengevoegd bij de drie goddelijke deugden: Geloof (fides), Hoop (spes) en Liefde (caritas). Deze drie deugden vinden hun oorsprong in het Nieuwe Testament. Tezamen vormen zij de zeven deugden. Zij worden weer gecomplementeerd door de zeven hoofdzonden.

Kardinale deugden
De vier klassieke deugden noemt men ook wel de kardinale deugden. Het woord kardinaal is afgeleid van cardo, dat in het Latijn o.a. scharnier betekent. Waar alles om draait. Kardinale deugden zijn kerndeugden, deugden die in alle andere deugden terug te vinden zijn. Ze zijn eigenlijk een integraal onderdeel van alle deugden.

Personificaties en attributen
Vanaf de klassieke oudheid worden de deugden meestal afgebeeld als vrouwenfiguren. Ze zijn te herkennen aan hun attributen. Het wisselt nogal welke voorwerpen dat zijn.
Zo draagt Fortitudo een schild en wordt ze vaak vergezeld door een leeuw. Soms wordt er ook een zuil afgebeeld, dit is een verwijzing naar Simson in de tempel1Simson gebruikt zijn laatste kracht om de tempel van de Farizeeërs te laten instorten door de twee centrale zuilen omver te werpen. Temperantia is een bescheiden figuur die veelal wordt afgebeeld met een teugel om te beteugelen of een kan water om de wijn mee te verdunnen. Prudentia wordt vaak afgebeeld met twee slangen en een handspiegel om de waarheid te reflecteren. Soms heeft ze meerdere hoofden. Daarmee kan ze in de toekomst kijken en van het verleden leren. Iustitia tenslotte draagt vaak een blinddoek, symbool van onpartijdigheid en onomkoopbaarheid en heeft een weegschaal in haar hand.
Fides (geloof) wordt afgebeeld met een crucifix en miskelk, Spes (hoop) is met haar voeten aan een anker geketend en Caritas (liefde) wordt afgebeeld met twee kinderen.

| Object | Maker | Datering | Materiaal | Vaste plek (Atlantis) |
|---|---|---|---|---|
| Prudentia | Anoniem | 1680 | zandsteen | voorplein – bovenbrug (1000) |
| Fortitudo | Anoniem | 1680 | zandsteen | voorplein – bovenbrug (1001) |



