{"id":3874,"date":"2024-10-17T16:05:25","date_gmt":"2024-10-17T14:05:25","guid":{"rendered":"https:\/\/ontroerendgoed.kasteelamerongen.nl\/verhalen\/?post_type=collectie-archief&p=3874"},"modified":"2024-11-20T15:31:49","modified_gmt":"2024-11-20T13:31:49","slug":"productie-atelier-van-mierevelt","status":"publish","type":"collectie-archief","link":"https:\/\/ontroerendgoed.kasteelamerongen.nl\/verhalen\/collectie-archief\/productie-atelier-van-mierevelt\/","title":{"rendered":"Productie-atelier Van Mierevelt"},"content":{"rendered":"\n

Michiel van Mierevelt (1566-1641) was een in de 17de eeuw zeer populaire portretschilder van zowel de stadhouderlijke familie, de Engelse koning, als ook burgers. Hij was naast een goed schilder ook een gewiekst zakenman. Toen hij in 1607 van het Delftse stadsbestuur de opdracht kreeg om een portret te maken van Maurits, was hij zo slim om er een paar tegelijk te maken en een ervan aan de Staten Generaal te schenken. Die waren er zo content mee, dat zij hem voor zes jaar het alleenrecht gaven op de reproductie van de afbeelding in de vorm van gravures. Zo raakte het portret van Maurits overal bekend en was de naam van Van Mierevelt gevestigd.<\/p>\n\n\n\n

\n
\n
\"Portret
Maurits, prins van Oranje (1567-1625), Michiel Jansz. van Mierevelt, ca. 1613 – ca. 1620. Collectie Rijksmuseum.<\/a> <\/figcaption><\/figure>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n
\n
\"Een
Maurits, prins van Oranje Nassau. Collectie Kasteel Amerongen<\/figcaption><\/figure>\n<\/div><\/div>\n<\/div><\/div><\/div>\n\n\n\n

Grote populariteit<\/h2>\n\n\n\n

Van Mierevelt was ook populair in het buitenland. De Engelse koning Karel I bood hem aan hofschilder te worden. Van Mierevelt sloeg het aanbod af. Hij had meer dan voldoende klandizie. Niet alleen de stadhouderlijke familie, maar ook mensen als Johan van Oldenbarnevelt of de Winterkoning en -koningin<\/a> lieten hun portretten door hem schilderen. Zijn vaste inkomsten kwam vooral uit burgerportretten. Eigentijdse kunsthistorici schatten de omvang van zijn productie op tussen de vijfduizend en tienduizenden schilderijen. Hoeveel het er werkelijk geweest zijn, zullen we nooit weten. Feit is dat er nu 629 portretten van hem bekend zijn.<\/p>\n\n\n\n

Reproductietechniek<\/h2>\n\n\n\n

Hoe kon Van Mierevelt zo’n hoge productie bereiken? Uiteraard had hij, zoals de meeste schilders van naam een atelier waar veel leerlingen, assistenten en in zijn geval, twee zonen werkten. Maar onderzoekers van museum Het Prinsenhof in Delft hebben ontdekt dat Van Mierevelt een soort ponstechniek had ontwikkeld waardoor de assistenten alleen nog maar binnen de lijntjes hoefden te kleuren. Zo’n tekening bewaarde hij. Als hij van dezelfde persoon weer een portret moest maken, hoefde hij alleen nog maar wat details te veranderen en wat rimpeltjes meer te schilderen. Bovendien hanteerde hij standaardfiguren en -houdingen. Zelfs voor de gezichten gebruikte hij standaardmodellen, met dezelfde afmetingen en verhoudingen, zodat hij gemakkelijker aan de grote vraag kon voldoen. Gek genoeg werd hij, ondanks zijn standaardmodellen, in zijn tijd geroemd om zijn natuurlijkheid en goed gelijkende weergave op zijn schilderijen. Ook de weergave van de prachtige kanten kragen werd zeer gewaardeerd.<\/p>\n\n\n\n

\"Interieur
Schildersatelier, Adriaen van Ostade, ca. 1647 – ca. 1650. Collectie Rijksmuseum<\/a>. Dit is een schildersatelier dat niet de grandeur heeft van het atelier van Van Mierevelt, een gezel en een jongen is alles wat deze arme landschapsschilder zich kan veroorloven.<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Ook voor de kleine beurs<\/h2>\n\n\n\n

Van Mierevelt was dus erg populair ook bij de burgers maar niet iedereen kon een portret betalen. Ook daar had hij aan gedacht. Zijn schoonzoon Willem van Delff maakte gravures van zijn portretten die als prenten verspreid konden worden. Zo konden ook de mensen met een wat kleinere beurs een afbeelding van hun favoriete stadhouder of raadspensionaris kopen. <\/p>\n\n\n\n

Omstreden<\/h2>\n\n\n\n

Het klinkt ons natuurlijk een beetje vreemd in de oren dat een kunstenaar standaardmodellen of zelfs ponstechnieken gebruikt. Of dat ook de reden is van zijn tegenwoordige onbekendheid? In onze ogen moet een kunstenaar eigenlijk niet zakelijk ingesteld zijn, maar ‘om de kunst’ schilderen, uit een innerlijke gedrevenheid. Zoals schilders als Rembrandt of Vermeer gedaan zouden hebben. Maar zeker is dat ook zij zakelijk ingesteld waren. Vermeer had zelfs zijn eigen kunsthandel. Wel wordt de losse toets van een Rembrandt sinds de 19de eeuw meer gewaardeerd dan de ‘stijve’ stijl van Van Mierevelt. Kunsthistorici hebben ook kritiek op Van Mierevelt. Hij zou te weinig ontwikkeling in zijn werk laten zien. Zij waarderen hem echter wel om de kwaliteit van zijn schilderkunst. Hoe dan ook, in zijn tijd was hij zeer populair. Na zijn dood liet hij een fortuin na en dat kan je van Rembrandt niet zeggen!<\/p>\n\n\n\n

\n
\n
\"Portret
Frederik Hendrik, prins van Oranje, Michiel Jansz. van Mierevelt (atelier van), ca. 1632. Collectie Rijksmuseum<\/a>. <\/figcaption><\/figure>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n
\n
\"Portret
Frederik Hendrik, prins van Oranje, Willem Jacobsz. Delff, naar Michiel Jansz. van Mierevelt, 1633. Collectie Rijksmuseum<\/a>.<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
\"Een
Frederik Hendrik van Oranje-Nassau. Collectie Kasteel Amerongen<\/figcaption><\/figure>\n<\/div><\/div>\n<\/div><\/div><\/div>\n\n\n\n

In depot<\/h2>\n\n\n\n

Wij hebben op het kasteel twee Van Mierevelts in de Van Wijts collectie. Het zijn portretten van Jacques Wijts en zijn vrouw, Magdalena van Valkensteijn. De portretten zijn helaas te kwetsbaar om permanent tentoongesteld te worden. Wie weet gebeurt dat nog eens incidenteel. Van Mierevelt werd trouwens later verdrongen door Gerard van Honthorst, een andere schilder waarvan wij portretten op het kasteel hebben. Hij was de nieuwe ster aan het firmament. Zo gaat dat, ook met schilders. <\/p>\n\n\n\n

\n
\n
\"Man
Jacques Wijts, 1627, Michiel van Mierevelt (in de stijl van). Collectie Kasteel Amerongen. Foto: Peter Cox<\/figcaption><\/figure>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n
\n
\"Tegen
Magdalena van Valckestein, vrouw van Jacques Wijts, 1628, Michiel van Mierevelt. Collectie Kasteel Amerongen. Foto: Peter Cox<\/figcaption><\/figure>\n<\/div><\/div>\n<\/div><\/div><\/div>\n\n\n\n\n\n
Object<\/strong><\/td>Maker<\/strong><\/td>Datering<\/strong><\/td>Materiaal<\/strong><\/td>Vaste plek<\/strong> (Atlantis)<\/strong><\/td><\/tr>
Portret van Jacques Wijts<\/td>Michiel van Mierevelt (in de stijl van)<\/td>1627<\/td>Olieverf op paneel<\/td>Depot (0919)<\/td><\/tr>
Portret van Magdalena van Valckestein<\/td>Michiel van Mierevelt<\/td>1628<\/td>Olieverf op paneel<\/td>Depot (0920)<\/td><\/tr>
Portret van prins Maurits van Oranje<\/td>Michiel van Mierevelt (in de stijl van)
Jan van Ravesteyn (in de stijl van)<\/td>		<\/td>Olieverf op doek <\/td>Grote zaal 2 (0895)<\/td><\/tr>
Portret van prins Frederik Hendrik van Oranje<\/td>Michiel van Mierevelt (in de stijl van)<\/td>1634<\/td>Olieverf op paneel<\/td>Grote zaal 23 (0896)<\/td><\/tr><\/tbody><\/table>\n\n\n\n\n\n\n\n

<\/p>\n